vrijdag, mei 20

Huurdersverhalen

Dansende kopjes en glazen
Huurdersverhalen

Dansende kopjes en glazen

Toen wij in 2006 op de Athenestraat kwamen wonen waren we heel blij met ons huis. We kwamen van een flat en gingen nu naar een huis met een voor- en achtertuin. Dat is een hele verbetering. We wonen met heel veel plezier in dit huis. Het is ruim, licht en het bevind zich in een redelijke staat. Althans, dat is nu het geval. Toen we de woning accepteerden van de verhuurder (dat was toen nog de Woonmaatschappij) hadden we het zeker niet breed. Je let dan vooral op de grote lijnen. Maar naar verloop van tijd ging ons een ding wel irriteren: als we in ons huis rondliepen hoorden we altijd wel wat rammelen en als je langs de servieskast liep hoorde je de glazen tegen elkaar tikken. We kwamen er achter dat de vloer niet stabiel was en hebben toen Ymere gevraagd daar eens iemand voor langs te...
Waterval in mijn slaapkamer
Hoofdartikel, Huurdersverhalen

Waterval in mijn slaapkamer

Op een maandag lag ik nog lekker te slapen en werd ik wakker van de regendruppels die tegen mijn raam aantikten. Die nacht ik was niet zo lekker geworden dus wilde ik nog even doorslapen, maar opeens begonnen de regendruppels wel heel dichtbij te klinken en kreeg ik een druppel op mijn gezicht. Ik schrok en was meteen klaarwakker. Hoe kon ik nou opeens druppels op mijn gezicht krijgen? Stond meteen op om te kijken, met mijn blote voeten kwam ik terecht in een plas water. Ik keek naar buiten en zag dat het helemaal niet regende! Alles was kletsnat geworden binnen. Helft van mijn bed, matras, overtrek, ,kussen, nachtkast , kledingkast, kleren en mijn mooie vloer. Ik kon wel huilen!!! Het water was niet meer te stoppen het leek wel een waterval in mijn slaapkamer. Ik heb meteen Ymer...
Huurdersverhalen

Geen gevaar, wel een gebrek

In 2020 was ik druk bezig een bewonerscommissie op te richten voor het stratenblok waarin ik woon. In eerste instantie deed ik dat omdat ik geen voet aan de grond kreeg bij Ymere bij het aanpakken van onze verende vloer en het schilderwerk dat steeds maar weer uitgesteld wordt. Tijdens het verzamelen van handtekeningen raakte ik regelmatig aan de praat met bewoners en ik kwam er toen achter dat er veel meer mensen in ons stratenblok wonen die last hebben van een verende vloer. Sommige daarvan hebben dit in de afgelopen jaren meerdere keren gemeld aan Ymere. Zonder succes overigens. Toen kwamen de corona-maatregelen. Mensen deden niet meer open en met mondkapjes op anderhalve meter was het eigenlijk geen doen om het proces voort te zetten. De oprichting van een bewonerscommissie kwam st...