Na tien jaar van tomeloze inzet neemt onze voorzitter Teo Veringa afscheid van De Waakvlam. Voor de vereniging is het een aderlating. Teo was op veel vlakken een sturende kracht, die altijd met goede en baanbrekende ideeën kwam. Wij zullen hem enorm gaan missen want hij was een teamleider pur sang. Reden genoeg om een interview met de scheidende voorzitter te houden. We leggen hem vragen voor over verleden en toekomst.
We spreken af bij de Dakkas, het glazen restaurant dat bovenop de parkeergarage De Kamp is geplaatst. Het is een mooie plek waar je een geweldig uitzicht hebt over de stad. Er zouden veel meer van deze plekken moeten zijn, vinden we.
We bestellen thee en koffie en gaan meteen van start.
Wanneer en waarom ben je ooit begonnen als bestuurslid?
Precies 10 jaar geleden kwam ik in aanraking met De Waakvlam. Ik had er wel eens eerder van gehoord tijdens bijeenkomsten in de wijk. En toen kwam ik langs het kantoor. Het was er gezellig druk, er bleek een nieuwjaarsreceptie gaande te zijn. Ik werd meteen aangesproken door Willem Scholten. Hij vroeg: “Ben jij goed in rekenen?” Toen ik daar positief op reageerde zei hij: “Dan ben jij wel wat voor de SHY.”
De SHY staat voor Samenwerkende Huurdersverenigingen Ymere. De lokale huurdersorganisaties van Ymere komen hierin samen op voor de belangen van alle 150.000 huurders van Ymere. Ik werd bestuurslid en van daaruit werd ik uitgezonden als afgevaardigde van Huurdersvereniging De Waakvlam.
Wat was jouw rol in de huurdersorganisatie, en hoe heb je dat ervaren?
Ik zie mezelf vooral in de rol van breekijzer. Soms gaan dingen zoals ze gaan alleen maar omdat dat altijd zo geweest is. Maar organisaties moeten meegaan met ontwikkelingen in de maatschappij. Verandering hoort daarbij. Bij de SHY was het niet de gewoonte dat afgevaardigden zelfstandig contacten onderhielden met mensen bij Ymere. Ik ben dat bewust wel gaan doen en dat heeft veel positiefs opgeleverd.
We hebben niet voor niets op deze plek afgesproken, er is hier veel licht, een mooie plek om wat interviewfoto’s te maken. Ik pak mijn camera, met een groothoeklens erop. Zo zien we meteen wat van de lokatie, en ik maak twee of drie foto’s.
Een paar minuten later komt een van de serveersters me vragen of ik geen foto’s wil maken. Er zijn klanten in het café die dit niet op prijs stellen. Ik geef aan dat ik er rekening mee zal houden dat ze niet herkenbaar op de foto willen. De foto is daarom voorzien van balkjes.
Wat vond je het meest waardevolle onderwerp om aan te werken, en waarom?
De professionalisering van de organisatie. We zijn een vereniging die draait op vrijwilligers. Die willen zich graag met concrete dingen bezighouden. Vergaderingen horen er natuurlijk bij, maar notuleren en voortgang vastleggen ook. Dat moet professioneel gebeuren. Daarvoor hebben we nu ondersteuning door Stichting Woon!
Stichting Woon! ondersteunt De Waakvlam met kennis, coaching, secretariaatsondersteuning en het schrijven van beleidsstukken. Hierdoor kunnen vrijwilligers blijven doen waar ze goed in zijn: contacten onderhouden met huurders die in de knel zitten. En overleggen met bewonerscommissies bijvoorbeeld.
Waar maak je je zorgen over, en waar put je juist hoop uit voor de toekomst van huurders(organisaties)?
Bij de SHY zou ‘over het geheel’ moeten worden gepraat en niet over individuele zaken. Kijk, ik zie het zo: onze steden zijn historisch gegroeid en ontwikkeld voor paard en wagen. Maar nu hebben we auto’s, brommers, fietsen, fatbikes enzovoort. Dat vergt andere voorzieningen. Hoe willen we dat wijken worden ingericht? Dat zijn bij uitstek overstijgende onderwerpen die geschikt zijn voor de SHY.
Welke tip wil je je opvolger(s) meegeven? En welke tip heb je voor Ymere?
Begin ‘open’ met ieder onderwerp en zet daarbij het belang van de huurder voorop. Nu hoor je vaak dat ze bij Ymere het belang van de huurder wel snappen maar tegelijk geven ze aan dat de woningcorporatie ook een eigen belang heeft. Daar heeft de huurder niets aan.
Wat zou je wensen voor de stad in het algemeen?
De huidige stad is ongezond, maakt ons ziek door vervuiling, overprikkeling en gebrek aan natuur. Terwijl we met z’n allen de stad veel gezonder kunnen maken; corporaties, gemeenten, instanties en ook zeker huurders zelf kunnen daar veel aan bijdragen. Voorbeelden van initiatieven die een stad gezonder maken zijn de ontstening van tuinen en straten, de Stadsboerderij, de Permacultuurtuin, stichting Koinonia, Rozemarijn Santé. We hebben als huurdersvereniging inmiddels contacten met deze initiatieven die werken aan de sociale cohesie.
In mijn ogen zouden bestuurders allemaal uit moeten gaan van het streven naar een ‘Gezonde Stad’. Zowel de gemeente en de provincie, en bij huurdersverenigingen en woningcorporaties zouden alle pijlen gericht moeten worden op het ontwikkelen van een gezonde stad. Een stad waar voldoende groen is zodat hittestress kan worden bestreden. Maar waar ook organisaties zijn zie zich actief bezighouden met welzijn van bewoners. Die mensen helpen als ze er niet meer uitkomen. Een gezonde stad moet ook voorzieningen hebben waar fietsers, voetgangers en gemotoriseerd verkeer een plek hebben. Waar de laatste groep niet als de belangrijkste wordt gezien maar als even belangrijk’.
Wat ga je doen met je vrije tijd?
Ik heb nog geen idee. Ik ga kijken wat er op mijn pad komt en dan zien we wel. Ik denk wel dat ik weer vaker ga fotograferen want in het verleden was ik fotograaf.
Ik denk dat ik voldoende materiaal heb om het interview mee uit te werken maar er zal nog wel een artikelfoto moeten komen. We besluiten die buiten te maken, met uitzicht op de Sint Bavo. Het waait stevig maar het lukt ons toch een mooi portret te maken.
De Waakvlam zal je missen Teo. En ik zeker ook. Het was heel prettig samenwerken met jou.
Tekst: Jan van de Laar
Foto’s De Waakvlam en Jan van de Laar